W dniu 29 kwietnia 2026 r. Visa opublikowała — bez nadmiernego zamieszania, z instytucjonalnym powściągliwością, która zwykle charakteryzuje komunikaty firmy — aktualizację, którą należy czytać jako moment historyczny: jej program rozliczeń w stablecoinach osiągnął w wolumenie rocznym 7 miliardów dolarów, z wzrostem 50% z kwartału na kwartał. W tym samym komunikacie firma ogłosiła włączenie pięciu nowych blockchainów do architektury rozliczeń: Base (Coinbase), Polygon, Canton Network, Arc (Circle) i Tempo (wspierana przez Stripe). Razem z czterema sieciami już operacyjnymi — Ethereum, Solana, Stellar i Avalanche — program pilotażowy teraz działa na dziewięciu równoległych blockchainach, wszystkie obsługiwane jako warstwy alternatywne dla tego, co historycznie było monopolem SWIFT, Fedwire i systemu bankowości korespondencyjnej.
Liczba absolutna, 7 miliardów dolarów, jest mała w stosunku do głównej operacji Visa — około 13 bilionów dolarów wolumenu brutto rocznie. Ale to właśnie ten kontrast czyni ogłoszenie znaczącym. To, co robi Visa, to nie eksperyment; to cierpliwe budowanie równoległej infrastruktury w skali wystarczającej, aby przestać być pilotem i zacząć działać jako produkt. Dla czytelnika brazylijskiego, który obserwuje sekwencję ruchów instytucjonalnych opisanych przez ON3X — od integracji USDC do PIX przez Bank Centralny aż do ogłoszenia B3 o własnym stablecoin po Drex — ruch Visa zamyka ramę: infrastruktura monetarna cyfrowa 2026-2030 jest budowana w warstwach równoległych, z różnymi aktorami zajmującymi różne poziomy stosu.
Co się zmieniło w dniu 29 kwietnia
Program rozliczeń w stablecoinach Visa zaczął się w 2023 r., z USDC operującym wyłącznie na Ethereum i Solana. Oryginalna propozycja była pragmatyczna: oferować partnerom — bankom emitentom, procesorom i acquirerom — alternatywę dla systemu bankowości korespondencyjnej, aby rozliczać transakcje za pośrednictwem Visa. Zamiast czekać na okna zamknięcia rynku, cykle T+1 lub T+2 i godziny operacji bankowej, partner mógł bezpośrednio przenieść USDC do jednej z obsługiwanych sieci, a Visa kredytowałaby odpowiednik w walucie fiducjarnej stronom przeciwnym na drugiej stronie.
Projekt miał dwie strukturalne zalety, które okazały się decyzyjne w ciągu trzech lat:
- Operacja 24/7, niezależna od strefy czasowej lub święta bankowego w jakiejkolwiek jurysdykcji.
- Praktycznie natychmiastowe rozliczenie, zamiast wieloletnich cykli odziedziczonych z systemu bankowości korespondencyjnej — szczególnie ważne w korytarzach płatności transgranicznych, gdzie zamknięcie bankowe na jednej stronie może opóźnić rozliczenie o dni.
To, co się zmieniło w dniu 29 kwietnia, to zaangażowanie w skalowanie. Dodanie pięciu blockchainów naraz — w tym sieci obsługiwanych przez bezpośrednich konkurentów Visa w innych warstwach (Base to Coinbase, Arc to Circle, Tempo to Stripe) — to nie gest firmy w fazie eksploracyjnej. To gest firmy, która podjęła strategiczną decyzję, że settlement stablecoin jest trwałą częścią portfela, a optymalizacja to teraz maksymalizacja opcjonalności sieci dla partnerów.
Dlaczego pięć sieci naraz
Wybór sieci nie jest przypadkowy. Każda z pięciu dodatków wypełnia odrębną przestrzeń strategiczną:
- Base. Layer 2 Coinbase z silną integracją do najbardziej regulowanej giełdy amerykańskiej w sektorze. Dla partnerów instytucjonalnych, którzy już działają z Coinbase Custody lub Coinbase Prime, posiadanie Base jako celu rozliczenia zmniejsza tarcie operacyjne.
- Polygon. Wejście, które w niektórych opiniach jest najbardziej zaskakujące. Polygon tracił znaczenie w narracji krypto od 2024 r., z migracją TVL do Base i Solany. Włączenie Polygon przez Visa działa jako poparcie instytucjonalne w momencie spadku — i technicznie oferuje niższe opłaty i rozsądne czasy finalizacji dla średnich wolumenów.
- Canton Network. Sieć prywatna/dopuszczona przez Digital Asset, z wyraźnym skupieniem na regulowanych rynkach finansowych instytucjonalnych. Włączenie Canton to wyraźny sygnał, że Visa nie stawia wyłącznie na stablecoiny detaliczne — przygotowuje się do integracji z następną generacją korporacyjnych blockchainów do tokenizacji aktywów.
- Arc. Własna sieć Circle, zoptymalizowana dla operacji USDC. Dodanie Arc to w kategoriach infrastruktury równoważne "zbliżeniu się do emitera" — zmniejsza zależność od sieci trzecich dla głównego aktywu, który Visa dzisiaj używa do rozliczeń.
- Tempo. Sieć wspierana przez Stripe, skupiona na rozliczeniach płatności. Włączenie Tempo łączy się bezpośrednio z rozszerzoną partnerstwem z Bridge — spółką zależną Stripe — ogłoszoną w marcu 2026 r., która obejmuje globalny program kart wspieranych stablecoinami.
Punkt, który ma znaczenie, czytając pięć wyborów razem: Visa nie stawia na specyficzną sieć. Stawia na bycie agnostyczną warstwą rozliczeń, która łączy wiele sieci. Dla partnerów to oznacza elastyczność w wyborze sieci, która najlepiej pasuje do ich przypadku użycia — opłaty, cel, regulacja lokalna, integracja z kustodiuszami — bez tego, że ten wybór blokuje dostęp do rozliczeń Visa.
To pozycjonowanie — wspólna warstwa settlement nad fragmentowaną infrastrukturą krypto — to dokładnie to, co SWIFT tradycyjnie oferował nad systemem bankowości korespondencyjnej. Różnica polega na tym, że Visa buduje tę warstwę trzy dekady wcześniej w cyklu adopcji nowej infrastruktury i w innej architekturze: SWIFT to de facto monopol na wiadomości; Visa pozycjonuje się jako jedna z kilku możliwych warstw settlement, konkurując bezpośrednio z samą SWIFT, która ogłosiła w 2025 r., że wejdzie na ten sam teren w 2026 r.
Kontekst regulacyjny, który odbezpieczył skok
Trudno zrozumieć skok z 1 miliarda dolarów run rate w 2024 r. do 7 miliardów w 2026 r. bez uwzględnienia otoczenia regulacyjnego. To, co zmieniło się w ostatnich dwunastu miesiącach, ma trzy filary:
GENIUS Act został podpisany w lipcu 2025 r., tworząc pierwszą ramę prawną federalną w USA specyficzną dla stablecoinów płatniczych. Ustawodawstwo, które omówiliśmy w dniu 22 kwietnia podczas dyskusji na temat przedłużenia terminów, wymaga 100% pokrycia aktywami niskiego ryzyka, rygorystyczne programy AML i miesięczne ujawnianie składu rezerw. Chociaż wymogi te są postrzegane przez sektor jako koszt, miały przewidywalny efekt uboczny: uczyniły regulacyjne stablecoiny komfortowymi dla partnerów instytucjonalnych, którzy wcześniej wahali się przed ich przyjęciem ze względu na niepewność prawną. Visa, jak prawie każda tradycyjna instytucja finansowa, działa zgodnie z prostą zasadą — nie dotyka aktywów, których klasyfikacja regulacyjna jest wątpliwa. Z GENIUS Act regulacyjne USDC i USDT przestały być wątpliwe. Konsekwencja była natychmiastowa: partnerzy zaczęli akceptować settlement w stablecoinach jako standardową praktykę.
Jednocześnie ekosystem stablecoinów całkowicie wzrósł do ponad 320 miliardów dolarów w obiegu — wzrost około 150% od początku 2024 r. Ten wzrost nie był liniowy; był napędzany przez adopcję instytucjonalną na trzech konkretnych frontach: settlement płatności (Visa, Mastercard), płatności transgraniczne remesowe (Stripe Bridge, Circle) i tesoreria korporacyjna (firmy takie jak Strategy, choć w Bitcoin, otworzyły precedens dla finansów w aktywach cyfrowych). Skok wolumenów Visa jest częścią własnej ekspansji kategorii — nie izolowanym ruchem.
A na trzecim filarze Mastercard agresywnie skalowała swój własny program. Płatności wspierane stablecoinami poprzez integrację z MetaMask i podobnymi portfelami były ogłaszane przez 2025-2026 jako produkt dostępny w większej liczbie krajów. Presja konkurencyjna między Visa a Mastercard na tym segmencie jest dzisiaj jednym z głównych silników innowacji instytucjonalnej — dynamika, która się przyspiesza, a nie stabilizuje.
Co to oznacza dla Brazylii
Komunikat Visa nie wspomina o Brazylii imiennie. Ale wpływ na ekosystem brazylijski jest bezpośredni i natychmiastowy w trzech wymiarach:
Po pierwsze: settlement kart w Brazylii. Visa już oferuje settlement USDC powiązane z programami kart w ponad 50 krajach; Brazylia jest na tej liście z powodu przedłużenia operacji globalnej, choć wolumeny lokalne są wciąż małe w porównaniu do amerykańskich. Wraz z ekspansją na Base, Polygon, Arc i Tempo, partnerzy brazylijskich kart — emitencie i acquirerey — zyskają więcej opcji sieci do integracji settlement w stablecoinach bez konieczności otwierania wyłącznego konta na jednym blockchain. Dla brazylijskich fintechów kart (Nubank, Inter i uczestników kart crypto), to znacznie zmniejsza tarcie operacyjne.
Po drugie: transgraniczny BR-USA. Korytarz remesowy i płatności między Brazylią a Stanami Zjednoczonymi to drugi co do wielkości przepływ transgraniczny kraju, tuż po BR-Argentynie. Integracja między PIX a USDC przez BCB, którą omówiliśmy w dniu 22 kwietnia, tworzy most na brazylijskim końcu; ekspansja Visa na Base i Polygon dodaje infrastrukturę settlement na amerykańskim końcu. Rezultatem, w praktyce, jest operacja BRL-USDC-USD w czasie rzeczywistym, 24/7, bez zależności od bankowości korespondencyjnej. Dla Brazylijczyka, który wysyła lub otrzymuje wartość ze Stanów Zjednoczonych — diaspory, płatności dla freelancerów, remesy rodzinne — ta architektura równoległa już operacjonalizuje codzienne przypadki użycia, zanim stanie się opcją mainstream w aplikacjach detalicznych.
Po trzecie: napięcie z Drex i stablecoin B3. W dniu 29 kwietnia ON3X opublikowała analizę pokazującą, jak B3, zajmując lukę wstrzymanego Drex, przygotowuje uruchomienie stablecoina wspieranego realem do rozliczeń instytucjonalnych na brazylijskim rynku kapitałowym. Ruch jest spójny w skali krajowej. Ale ogłoszenie Visa w tym samym dniu pokazuje granicę, którą B3 nie obejmuje: settlement transgraniczny płatności detalicznych między wieloma jurysdykcjami w walucie funkcjonalnej międzynarodowej (USD/USDC). Innymi słowy: podczas gdy ekosystem brazylijski debatuje, która jednostka będzie obsługiwać krajowy stablecoin, Visa buduje infrastrukturę, która czyni krajowy stablecoin mniej istotnym dla przypadku użycia transgranicznego, pozostawiając krajowemu stablecoinowi wyłącznie niszę rozliczeń wewnętrznych. To nie jest błąd planowania brazylijskiego; to naturalny rezultat działania na rynku globalnym, gdzie aktywem referencyjnym jest dolar, i gdzie kto buduje infrastrukturę nad dolarem, przejmuje wartość transgraniczną.
Ryzyko operacyjne, które nie ma w komunikacie
Jest jeden punkt, który warto wyjaśnić z jasnością, bo nie pojawia się w żadnym komunikacie instytucjonalnym. Operacja rozliczeń w stablecoinach nad dziewięcioma równoległymi blockchainami mnoży powierzchnię ryzyka operacyjnego Visa w porównaniu do tradycyjnego modelu bankowego. Każda sieć ma własne cechy techniczne: czasy finalizacji, koszty transakcji, mechanizmy konsensusu, ryzyka reorganizacji w skrajnych przypadkach. Visa musi wewnętrznie utrzymywać zespoły operacyjne zdolne monitorować dziewięć sieci jednocześnie, identyfikować zdarzenia w czasie rzeczywistym i przenosić płynność między sieciami w przypadku awarii.
Przypadek KelpDAO z 19 kwietnia, który analizowaliśmy w dniu 28 kwietnia w ramach klastra cross-chain, był niedawnym przypomnieniem, że infrastruktura cross-chain — choć różna w naturze od tego, co Visa obsługuje — może być przebita, gdy konfiguracja weryfikatorów nie jest solidna. Operacja Visa nie używa LayerZero (firma obsługuje settlement bezpośrednio w każdej sieci, nie między sieciami), ale zależy, w każdej sieci, od bezpieczeństwa walidatorów i węzłów przetwarzających transakcje USDC. Dla Polygon i Base, sieci z zdywersyfikowanymi walidatorami, ryzyko jest możliwe do opanowania. Dla Canton Network — sieci dopuszczonej z ograniczonym zestawem walidatorów — i dla Arc i Tempo (bardzo nowych sieci, z ograniczoną historią operacyjną), obciążenie weryfikacji jest większe.
To nie jest krytyka projektu Visa. To realistyczna obserwacja: infrastruktura settlement obsługująca 7 miliardów dolarów rocznie nad dziewięcioma sieciami wymaga istotnie innego zarządzania operacyjnego niż obsługująca ten sam wolumin nad jedną siecią SWIFT. Visa ma zdolność instytucjonalną do tego. Ale krzywa uczenia się jest częścią produktu, nie wcześniejsza niż on.
Scenariusz 12-18 miesięcy
Kilka testowanych prognoz na podstawie tego ogłoszenia, biorąc pod uwagę obserwowaną trajektorię:
- Run rate 15-20 miliardów dolarów rocznie do drugiego kwartału 2027 r. Przy utrzymanym wzroście 50% z kwartału na kwartał — założenie optymistyczne, ale nie absurdalne biorąc pod uwagę zdezablokowane otoczenie regulacyjne — Visa przekroczy dwa cyfry miliardów w wolumenie rocznym w ciągu dwunastu miesięcy. Stanie się to porównywalne do określonych korytarzy SWIFT pod względem wartości, choć wciąż małe w zagregowanym wolumenie.
- Mastercard odpowiada ekspansją równoważną do trzeciego kwartału 2026 r. Bezpośrednia presja konkurencyjna sprawi, że dla Mastercard będzie nieprawdopodobne utrzymanie podobnego programu ograniczonego do punktowych integracji z portfelami. Spodziewaj się analogicznego komunikatu Mastercard z dodaniem wielu blockchainów w ciągu następnych 90-180 dni.
- Brazylijskie banki detaliczne wchodzą z własnymi programami settlement w stablecoinach dla kart korporacyjnych. Kombinacja PIX + USDC przez BCB i Visa obsługująca settlement na Polygon/Base zmniejsza tarcie dla Itaú, Bradesco, Santander i Banco do Brasil, aby oferować karty korporacyjne z hybrydowym settlement dla klientów operujących transgranicznych. Strona custodialna i regulacyjna jest gotowa; brakuje produktu.
- Drex 2.0 zostaje otworzony z ograniczonym zakresem. BC, widząc operacjonalizowaną przez Visa, B3 i BCB-USDC infrastrukturę równoległą, prawdopodobnie rekalibruje relaunz Drex w 2026 r. na bardziej wąski zakres — hurtowy instytucjonalny międzybankowy, nie transgraniczny detaliczny. Oryginalny szeroki zakres przestaje mieć sens ekonomiczny, gdy handel detaliczny ma już funkcjonalną alternatywę.
Perspektywa ON3X
Trzy interpretacje na koniec:
1. "Wojna sieci" krypto jest decydowana w rozliczeniach instytucjonalnych, a nie w detalicznym handlu tokenami. Przez lata metryką dominującą narrację krypto było TVL w DeFi, wolumin w DEX, kapitalizacja tokenów. Ta metyka pozostaje ważna, ale to, co pokazuje ogłoszenie Visa, to że naprawdę decydująca metyka dla infrastruktury monetarnej cyfrowej to wolumin instytucjonalny w settlement. Solana, Base, Polygon, Stellar — każda z tych sieci jest wybierana lub odrzucana nie ze względu na liczbę użytkowników DeFi, ale na zdolność do absorpcji instytucjonalnych przepływów. Ranking adopcji, który ma znaczenie dla 2027 r., to nie ranking, który CoinMarketCap pokazuje dzisiaj; to arkusz kalkulacyjny w wewnętrznych plikach alokatorów instytucjonalnych na temat jakiej sieci użyć do settlement.
2. Konsolidacja instytucjonalna infrastruktury krypto w USA jest bliska zakończenia — i Brazylia reaguje, nie prowadzi. Visa obejmująca dziewięć blockchainów, Strategy przywłaszczająca sobie największego korporacyjnego posiadacza Bitcoin względem BlackRock, IBIT utrzymująca 49-62% rynku spotowych ETF, GENIUS Act podpisany, Mastercard skalująca, MSBT Morgan Stanley wchodząca: to, co się rysuje, to zintegrowany ekosystem instytucjonalny, w którym infrastruktura monetarna cyfrowa amerykańska obsługuje z niewielkimi opóźnieniami w stosunku do tradycyjnego systemu bankowego, z jasnym nadzorem regulacyjnym. Brazylia ma ważne elementy — PIX-USDC, stablecoin B3, Resolucja 519 — ale są budowane w odpowiedzi na infrastrukturę amerykańską, nie równolegle do niej. To niekoniecznie problem; ale zasługuje na uczciwą opinię: projekt architektury monetarnej cyfrowej Brazylii w latach 2026-2030 będzie silnie warunkowany przez amerykańską architekturę, nie odwrotnie.
3. "Stablecoinizacja" systemu płatności to nie dłużej spekulacja — to harmonogram. Przez lata centralny argument przeciw praktycznej istotności stablecoinów był taki, że operowały w niszy krypto-niezawodowej, bez integracji z główną infrastrukturą finansową. Ogłoszenie Visa zamyka dyskusję. Stablecoiny są w 2026 r. częścią infrastruktury instytucjonalnych płatności pod federalnym nadzorem amerykańskim, z wolumenami w skali miliardów i integracją z bankami, procesorami i acquirerami. Dla operatora brazylijskiego — giełdy, fintecha, domu maklerskiego, banku — oznacza to, że decyzje podjęte dzisiaj na temat która sieć zintegrować, który stablecoin custodialny, jaki partner settlement wybrać, będą mieć nieproporcjonalną wagę w latach 2027-2028. Okno oportunistyczne dla stablecoinu instytucjonalnego nie otwiera się teraz; zamyka się, i kto wejdzie od połowy 2027 r., wejdzie w skonsolidowany produkt, nie otwarty teren.
W 2024 r. program Visa obsługiwał około 1 miliarda dolarów rocznie w settlement stablecoinów nad dwiema sieciami. W 2026 r. jest to 7 miliardów dolarów nad dziewięcioma sieciami. W 2028 r., na obserwowanej trajektorii, będą dziesiątki miliardów nad konstelacją sieci, która jeszcze nie została ogłoszona. To, co Brazylijczyk musi teraz zdecydować, to nie czy stablecoiny mają sens — to gdzie chce być, kiedy będą normalnym. I to okno decyzji jest krótkie.